Polska

now browsing by category

 

Tolkmicko naucz się latać

Tolkmicko Naucz się latać 13-15 sierpnia 2017

 

129

 

207

 

Intencja znalezienia spokojnego, bezpiecznego miejsca na nocleg zaprowadziła nas do Tolkmicka, gdzie na szczycie wzgórza przy zabytkowym trzystuletnim drewnianym krzyżu i agrestowym polu znaleźliśmy miejsce na nocleg z widokiem na zatokę wiślaną.

 

202

 

Miejsce w którym można było złapać szersze postrzeganie rzeczywistości, bo samo miasteczko jakby zatrzymało się w rozwoju. Co powodowało, że zamiast stada rozkrzyczanych turystów – panował tutaj zapyziały spokój.

Za to okoliczne niewielkie plaże uwodziły nas sobą. Pokazywały się najlepiej jak umiały zapraszając na dłuższe zostanie.

Zresztą popatrzcie sami.

 

128

 

134

 

131

 

130

 

Najbardziej urzekła nas plaża z czarcim, świętym kamieniem.

Kamieniem, który od wieków był symbolem kultu. Obecnie uznawany za miejsce mocy. Więcej o nim na dole wpisu .Nas przyjął piękną pogodą i możliwością wykąpania się w zatoce. Pozwolił na siebie wejść na siebie i opalać się.

Był bardzo rozmowny, prosił, aby wszystkie wszystkie kamienie uwalniać od zawłaszczenia rytualnego, religijnego, osobistego. To wolne istoty,które mogą być z nami na prawach wolności 

 

204

 

206

 

205

 

 

Przyroda należy do wszystkich i nikt nie może uważać , że jakiś kamień służy wyznawcom tylko określonej religii czy ruchu , to ograniczanie wolności.

Zgadzam się z nim w pełni, gdyż najbardziej bliska jest mi przyroda, która jest jak ja to mówię „czysta i przejrzysta”,wolna od jakiejkolwiek religii przyroda, która w pełni jest sobą i jest otwarta na kontakt z każdym.

 

136

 

135

 

Pozwalam sobie w pełni być sobą i pozwalam innym w pełni być sobą

 

Dziękujemy piękny kamieniu za piękne przesłanie.

I tak zamiast jednej nocy w Tolkmicku, zostaliśmy na drugą.

 

200

 

209

 

208

 

A z rana udaliśmy się już ku granicy z Rosją.

Jednak Polska na koniec miała dla nas przesłanie. Tym razem od bociana, który stał w gnieździe i machał skrzydłami, uczył się latać.

 

Nauczcie się latać

 

Latanie jest bezpieczne.

 

Popatrzcie na bociany – stoją na jednej nodze w pełnej równowadze, a potem wzbijają się przestrzeń i szybują ……. bądźcie jak one – dźwięczała przestrzeń

 

Podziękowaliśmy Polsce za ten piękny czas i szybko i sprawie wjechaliśmy do kaliningradzki obwodu.

 

210

Więc o kamieniu ze strony http://www.wysoczyzna.pl/artykul/swiety-kamien-w-zalewie-wislanym,9.html

Jadąc Koleją Nadzalewową, między Tolkmickiem a Fromborkiem można zauważyć duży głaz narzutowy, zwykle kilkanaście metrów od brzegu Zalewu Wiślanego. Jest to Święty Kamień od którego pochodzi również nazwa osady położonej przy linii kolejowej.

Napisaliśmy, że głaz „zwykle znajduje się kilkanaście metrów od brzegu”. Może zdarzyć się też że dojdziemy do niego suchą stopą. Wszystko zależy od stanu wody w Zalewie Wiślanym. Ów głaz narzutowy o obwodzie niespełna 14 metrów nazwany został „Świętym Kamieniem”, co zawdzięcza wydarzeniom z przeszłości.

Według legendy, pogańscy kapłani składali na nim ofiary w intencji wypływających na połów rybaków. Nie inaczej, niegdyś kamień służył za formę ołtarza, a dzisiaj jest już zaledwie pomnikiem przyrody nieożywionej. Istnieje również druga legenda związana ze Świętym Kamieniem, którą można przeczytać poniżej.

W pradawnych czasach w lasach tolkmickich, opodal granicy Warmii z Pogezenią, żył Olbrzym. Był tak wielki, że głową sięgał wierzchołków najwyższych sosen, a kiedy przechodził w bród Zalew Wiślany, woda sięgała mu ledwie do pasa. Olbrzym mieszkał w pieczarze dobrze ukrytej w zaroślach stromego brzegu. Jej wejście zasuwał wielkim głazem.

Po drugiej stronie wody – na Mierzei – mieszkał jego bliźniaczy brat Gigant, który tylko minimalnie ustępował siłą i posturą Olbrzymowi. Olbrzym i Gigant byli z natury raptusami, jednak jak przystało na dzieci jednej matki, żyli w wielkiej zgodzie. Pomagali sobie nawzajem, dzielili się łupami, wspólnie użytkowali narzędzia. Porozumiewali się wołając do siebie nawzajem przez Zalew, a ich stentorowe głosy szeroko rozchodziły się po okolicy, budząc trwogę u zwierząt i ludzi.

Pewnego dnia Olbrzym naprawiał swe łoże i potrzebował topora, by wyciąć kilka dębów. Tymczasem topór – wspólna własność – był po drugiej stronie Zalewu. Krzyknął więc głośno w kierunku Mierzei, jednak Gigant był tak zajęty ćwiartowaniem upolowanego jelenia, że nie dosłyszał prośby brata. Kiedy Olbrzym nie otrzymał wpadł we wściekłość i wziąwszy do ręki głaz służący mu za drzwi do pieczary, rzucił nim w brata. Jednak wielki kamień wyśliznął mu się z ręki wpadł do wody niedaleko brzegu. Leży tam do dziś i nosi wyraźny odcisk dłoni, która nim cisnęła.

Kiedy Gigant zobaczył i zrozumiał, co się stało, on też wpadł w gniew. Rzucił w Olbrzyma toporem, trafił go w skroń i zabił. Bratnia krew szeroko rozlała się po lesie, a potem wyrosły z niej krzewy czarnej jagody, która od tego czasu występuje tu w wielkiej obfitości.

Jak dotrzeć do Świętego Kamienia
Istnieje kilka możliwości dotarcia do Świętego Kamienia. Jedną z nich jest droga z miejscowości Chojnowo w kierunku leśniczówki. Niestety trafimy po drodze tylko na jeden znak (drewniana tabliczka), do tego słabo widoczny. Znak znajduje się przed wjazdem do jaru.

Druga droga jest bardziej pewna, aczkolwiek dla cyklistów zdecydowanie trudniejsza. Jadąc od Tolkmicka w kierunku leśniczówki, wzdłuż torów kolei nadzalewowej trafimy na mały parking i tabliczkę wskazującą zejście do urokliwej plaży. Kierujemy się w stronę plaży, a następnie skręcamy w prawo i idziemy wzdłuż torów kolejowych. Ta opcja wymaga przejścia czterech kilometrów i butów na grubej podeszwie ze względu na tory usypane kamieniami.

 

Frombork – przywitanie z zatoką

Frombork 13 sierpnia 2017

 

200

 

203

 

Frombork miasto Kopernika.

Po co tu przyjechaliśmy ?

Przywitać się z zatoką , morzem …..

Zobaczyć katedrę, pójść do planetarium.

Wykapać się w energii tego, który zmienił postrzeganie ziemian na wszechświat.

Był patronem podstawówki do której chodziłam i zawsze przewijał się przez moje życie.

A jak nam wyszło spotkanie z Fromborkiem

Z morzem przywitaliśmy się, a do planetarium nie było miejsc, Przez bazylikę mogliśmy tylko przebiegnąć między mszą, a koncertem.

 

202

 

 

201

 

Czekając na wejście do niej spędziliśmy sporo czasu na dziedzińcu, słuchając wydobywającego się z niej koncertu i wtapiając w spokój tego miejsca.

 

113

 

Dziękujemy za ten czas, za przedłużający się koncert, który spowodował, że spędziliśmy tutaj sporo czasu. Za tę ciszę przestrzeni napełnioną wiatrem i śpiewem i dźwiękiem słynnych organów.

Przesłanie żurawi w drodze na północ

Przesłanie żurawi w drodze na Wybrzeże 13 sierpnia 2017

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Z Warszawy z wolna niepośpiesznie przemieszczaliśmy się na północ.

 

200

 

Po drodze oglądaliśmy zniszczenia ostatnich wiatrów, a co za tym idzie potęgę żywiołów przyrody.

 

201

 

202

 

A potem gdzieś na polach pokazały nam się żurawie. Ptaki, które od zawsze są nam bardzo bliskie. Tacy podróżnicy między światami nieba i ziemi.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Zgodnie z książką „Zwierzęta Mocy” J. Ruland

Żuraw podarowuje Ci niezbędne zdystansowanie się od wydarzeń w Twoim życiu przez koncentrację na równowadze wewnętrznej. Masz wiedzę o siłach i zdolnościach, które w Tobie mieszkają. Dzień i noc czynią Cię zdolnym do wzbijania się na duże wysokości, pokonywania wielkich odległości, gromadzenia nowej wiedzy i osiągania wyższego poziomu świadomości. Jeżeli zaufasz sobie samemu , wtedy będziesz wiedział \, kiedy nadchodzi czas by ponownie wznieść się i z pełną siłą poświęcić następnemu zadaniu.

Żuraw uczy Cię wewnętrznego ukierunkowania i równowagi. Jeżeli je osiągniesz, wtedy inni stracą władzę i kontrolę nad Tobą i Twoim życiem. Także osoby, które Cię kochają, nie będą Ci przeszkadzać. Nie bądź niecierpliwy , jesteś na właściwej drodze. Szczęście, sukces i powodzenie są Ci przeznaczone.

Odnajduję równowagę wewnętrzną

Jakże to żurawiowe przesłanie adekwatne do tytułu naszej podróży stania we własnej sile. Dziękujemy kochane.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Odpuść to co przemija przesłanie stolicy

Odpuść, że coś wiesz wszystko przemija Warszawa 12 sierpnia 2017

 

103

 

200

 

107

 

201

 

Odpuść, że coś wiesz – wszystko przemija”

 to przesłanie pobytu w tym mieście.

Zawsze uważałam, że Warszawiacy nie lubią spacerować. Lubią przemieszczać się salonowo z miejsca na miejsce samochodami. Mieszkałam w Warszawie 2,5 roku i wydawało mi się, że coś wiem o tym mieście. Nigdy nie spotykałam tu spacerujących tłumnie mieszkańców jak np. w Krakowie.

Nie spotykałam ……. do dziś.

 

105

 

106

 

Kolega zabrał nas na bulwary wiślane, a tam tłum jak na Marszałkowskiej w godzinach szczytu.

Miejsce do spacerów, biesiad gdzie mieszkańcy mieszają się z turystami.

Całość dopracowana, a ceny w barach i restauracja bardzo przystępne.

 

108

 

109

 

Do tego bez problemu można zjeść wegańskie jedzonko czy wypić kawę z roślinnym mlekiem.

Taki radosny pozytywny obraz stolicy i sami bawiliśmy się super , zresztą popatrzcie sami i pamiętajcie

 

Odpuść, że coś wiesz – wszystko przemija

 

Jest tylko chwila obecna

 

110

 

 

 

 

111

 

203

Słonecznikowe Gaj

Mazowsze Gaj 11-12 sierpnia 2017

 

101

 

Gaj na Mazowszu to pierwszy postój na naszej drodze. To miejsce skąd pochodzi Bartka ojciec i obecnie ma tam leśny domeczek. Miejsce, które od pierwszego razu przyjmuje mnie z otwartym sercem.

Pokazuje, że zawsze jestem tu mile widziana.

Teraz dało wytchnienie od ostatnich upałów. W nocy zaczęło padać, powietrze stało się rześkie, przesycone zapachem przyrody.

Do tego radość natury z wody, której nie miała od paru tygodni.

Taki mały prezent dla nas i całej przestrzeni od duchów nieba.

A obok Bartka ojca posesji ktoś posadził pole słoneczników. Kwiatu,który zawsze ma w sobie radość.

Dziękujemy

 

100